13 jun Logboek SKYNDA – ZeeWaddentocht 2025
Zondag 8 juni
Om 19:00 uur ‘s avonds in de auto gestapt richting de Kuilart. Na aankomst in de haven heb ik nog diverse klusjes gedaan in voorbereiding op de komende zeilweek. Ik ben blij dat ik vanavond al naar de boot gegaan ben, want ik ben tot laat bezig met allemaal nuttige dingen. Anders had ik morgenochtend alles nog moeten doen onder de nodige tijdsdruk. Met dank aan mijn vrouw voor haar vooruitziende blik!
Ik ga alles aankomende week namelijk alleen doen, want ik vaar solo. Het is me niet gelukt om een opstapper te vinden. Maar ik laat mij niet kisten. Er zijn op deze tocht immers andere deelnemers om mee te overleggen en navigatie mee door te spreken. Ik zie dit initiatief van de Vega Club als een kans om in korte tijd veel van mijn (verouderde) kennis op te halen en nieuwe ervaringen op te doen. Die kans wil ik niet onbenut voorbij laten gaan.
Maandag 9 juni
Reveille 08:00 uur
- Lifelines op dek knopen
- Anker plus ankertros stouwen op de preekstoel
- Zwemtrap bereikbaar maken vanuit het water
- Eten en drinken voorbereiden
- Laatste bezoekje aan supermarkt
- Koffie!
Om 11:15 uur vertrokken vanaf de Kuilart in Koudum. Om 12:45 zijn we (mijn boot en ik) de Johan Friso Sluis door en op het IJsselmeer. Om 13:00 hebben we de havenhoofden van de buitenhaven van Stavoren dwars. De werkfok is uitgerold en het grootzeil is gehesen met 1 rif. Skynda en ik varen met gezwinde spoed richting het noorden dankzij een stevige windkracht 5. Zo’n twee uur later ga ik voor de haven van Makkum hoog aan de wind varen op een strak getrokken fok om vervolgens het grootzeil weg te kunnen rollen. Dat werkt prima!
Net iets na drie uur vaar ik tussen de pieren van Makkum door. Na wat zoeken heb ik om 16:00 mijn uiteindelijke ligplaats ingenomen bij de gemeentehaven in Makkum. Ik lig daar net een half uurtje als zusterschip Swaen afmeerd in de belendende box.
Een leuk weerzien met Peter en een aangename kennismaking met Richard. ‘s Avonds zijn de culinaire kwaliteiten van restaurant ‘De Zwaan’ getest en akkoord bevonden. We mochten bij de afronding van het diner Casper verwelkomen als tafelgast. Hij kwam onverwacht binnenvallen omdat hij op de hoogte was van onze locatie. Rara.
Dientengevolge de feestvreugde nog iets verder opgerekt en een gezellige avond gehad. Het meest memorabel was een uitspraak van Casper. ‘Maandagavond is bootavond’. Daar zien Richard en ik ook wel wat in. Kijken of het bij thuiskomst in de gezinsplanning past. Misschien dat op die manier alle klusjes op de boot ooit nog eens af komen.
Dinsdag 10 juni
We liggen verwaaid in Makkum. Na scheepsberaad is vastgesteld dat uitvaren met voorspellingen voor windkracht 6 à 7 – op zijn zachtst gezegd- niet wenselijk is. Dus zijn we vandaag blijven liggen. We hebben veel tijd bij elkaar aan boord doorgebracht alwaar ik kennis heb mogen maken met de elektronische navigatie apparatuur op Swaen. Dat gaat wel een stapje verder dan het scheepvaart weerbericht en Buienradar! Gezellig koffie drinken, een vaarplan maken voor de komende dagen en onderwijl elkaar beter leren kennen. Het blijkt goed te klikken en we hebben veel zaken gemeen. Het zeilen van Albin Vega’s is er maar eentje van. 
Richard gaat een blokje om en in de tussentijd maken Peter en ik een korte proefvaart in de vissershaven om te controleren of mijn nieuwe stuurautomaat naar behoren functioneert. Hij blijkt wat te slingeren voordat de koers wordt gevonden, maar het resultaat is bruikbaar. Ik ga op een ander ogenblik wel eens stoeien met alle parameters die je op zo’n apparaat kunt aanpassen.
Peter heeft tijdens de proefvaart ook weer eens kunnen bevestigen dat het achteruit varen met een Vega zonder hulproer weliswaar mogelijk is, maar allerminst eenvoudig. Iets waar ik zelf (als nieuwbakken eigenaar) inmiddels ook al achter was. Bij terugkeer in de box stond Richard – na zijn rondje benen strekken – paraat om de lijnen aan te nemen zoals het een goede scheepsmaat betaamt.
‘s Avonds hebben we met zijn drieën de culinaire kwaliteiten van Restaurant ‘De Zwaan’ nog maar eens gecontroleerd om er zeker van te zijn dat het gisteravond geen toevalstreffer was.
Woensdag 11 juni
Al wakker om 06:15. Het zullen de zenuwen wel zijn. Om 07:45 gooien we gezamenlijk de trossen los in Makkum. In de lichtenlijn van ‘Waag’ het grootzeil gehesen op de stuurautomaat. Aansluitend in het Makkumerdiep – varend achter Swaen aan – fenders en lijnen opgeborgen. Buiten bij de MA5 de genua erbij getrokken en iets bakboord uitgegaan richting Windpark Fryslân.
Swaen en Skynda varen zij aan zij en we maken foto’s over en weer. Halverwege het windpark zet Swaen de motor bij en vaart bij me weg. Later ontvang ik een berichtje over ‘lunchen in de
Waddenhaven’ in Den Oever. We willen tenslotte niet met een lege maag het zoute water op.
Rond 10:15 ben ik dan zeilend aan de andere kant van het windpark gearriveerd. Swaen is dan al bijna uit het zicht verdwenen. Ik denk het nog steeds zeilend te kunnen doen, al houdt de wind niet over. Het plan is om rond 15:00 te vertrekken uit de waddenhaven naar Oudeschild. Met het huidige zwakke WZW windje verwacht ik tegen 13:00 uur aan te komen. Dat lijkt mij nog wel voldoende tijd om een hapje te kunnen eten.
Helaas is er om 11:00 van de wind niet veel meer over. Het motortje moet aan en ik strijk de zeilen. Stuurautomaat op standje recht-zo-die-gaat, 5 knopen op de teller en gaan met die banaan!
Ondertussen alvast trossen klaarleggen en het dek vrijmaken voor het schutten. Om 11:30 uur vaar ik in totale blakte terwijl het motortje er vrolijk op los tuft.
Swaen is zuidelijk om de – met kardinalen omgeven – ondiepte bij de Wieringer Vlaak heen gevaren. Ik ben benoorden die ondiepte langsgegaan en heb in één rechte lijn gevaren vanaf de MA5 bij Makkum naar de WV6 bij Den Oever. Mijn route is dus iets korter en daardoor zie ik bij het opstomen naar de Stevinsluis Swaen weer naast mij liggen. Ik heb best wel efficiënt gevaren dus.
Om half één lig ik in de sluis afgemeerd naast Swaen. Dat scheelt weer trossen bewaken in de
sluis. Ik maak een mentale notitie van de Stevinsluis in Den Oever. Deze heeft vlakke wanden met bolders in de muur en langstouwen. Veel mooier wordt het voor een plezierjachtje niet!
Als we even later van de sluis naar de Waddenhaven varen realiseer ik me dat ik voor het eerst met Skynda op zout water vaar. Een klein geluksmomentje.
We zijn nog niet goed en wel afgemeerd in de Waddenhaven of we zijn alweer in looppas onderweg naar een vistent voor 3 riante bakken kibbeling. Dat de vis goed smaakt blijkt uit de stilte aan tafel. Als de vingers zijn afgelikt volgt instemmend gemompel.
Om 14:45 trossen los in de Waddenhaven en rond 15:00 hijsen we de zeilen als we langs ‘De Banaan’ (Leidam) varen. In het Visjagersgaatje kunnen we gelijk aan de wind zeilen en maken een mooie snelheid van vijf a zes knoop over de grond. Ik loop een beetje uit op Swaen, omdat ik in de eerste bocht bij de Boereplaat in de buitenbocht vaar. Daar staat net een beetje meer stroom dan in de binnenbocht waar Swaen vaart. Dat levert Skynda een klein voordeel op. Met als resultaat dat ik op mijn eerste Waddentocht in 23 jaar eigenwijs op kop vaar alsof ik weet waar ik heen moet. Gelukkig weet ik dat ook door de heldere uitleg van Peter op de dag ervoor.
We varen via Malzwin richting Gat van de Stier met prachtig zeilweer. De zon schittert op het water en we hebben een ideale 3 Beaufort. Swaen vaart nu net zo snel als Skynda en we varen ‘als zat er een touwtje tussen’ gelijk op. Om 16:30 ga ik – bij GVS6 – met een ruime bocht stuurboord uit de Texelstroom in naar Oudeschild.
Voor ik bij de haven van Oudeschild ben ga ik weer hoog aan de wind varen op een strak getrokken genua om vervolgens het grootzeil weg te rollen. Helaas blokkeert het draaimechanisme van de giek na ongeveer 80% van het grootzeil te hebben weggerold. Het laatste stukje heb ik met de hand uit het mastprofiel getrokken en met het grootzeilval op de giek gebonden.
Om 17:05 ben ik bij de T12 voor de ingang naar Oudeschild. Iets later heb ik de trossen nog maar net belegd als Swaennaast mij afmeert. Dat gaat met een dedain dat doet denken aan de Groene Draeck. Peter vaart haar achteruit de box in alsof het niks is. Een mooie afsluiter van een prachtige vaardag! ‘Daar moet op gedronken worden hi, ha, ho!’
‘s Avonds de rolreefbediening op Skynda ruim ingespoten met WD40. Daarna draait alles weer soepel. Tijdens het palaver diezelfde avond zijn er alweer plannen gesmeed om de volgende dag richting Terschelling te varen. Het idee is dat we samen opvaren door Scheurrak en Inschot. Daar scheiden onze wegen. Swaen zal dan aan het einde van Inschot stuurboord uitgaan om door de Blauwe Slenk richting Harlingen te varen. Om daarna haar weg te vervolgen via de Boontjes en het IJsselmeer richting Hoorn. Ik zal via Vliestroom en Schuitengat doorvaren naar Terschelling alwaar mijn vrouw aan boord zal komen voor een vervolg richting De Friese Meren.
Donderdag 12 juni
‘s Morgens vroeg is in gemeenschappelijkheid besloten om geen tocht te maken naar Terschelling. Het waait continu 5 à 6 bft. De wind lijkt in de loop van de dag echter wel af te gaan nemen. Dat geeft Swaen de gelegenheid om – met het tij mee de andere kant op – ‘s middags de oversteek te maken naar Den Oever.
Als bijvangst geeft het Richard en mij de gelegenheid om even te experimenteren met het maken van een oogsplits en het leggen van takelingen. De benaaide takeling kan ik zo voordoen, maar met de oogsplits heb ik meer moeite = prutswerk. Te lang geleden ben ik bang. Richard zal dus thuis zelf verder moeten oefenen om het voor elkaar te krijgen. Gelukkig is hij autodidact en kent hij YouTube. Dus een paar dagen later appt het mij foto’s van prachtig splitswerk. En ook voor takelingen draait hij zijn hand inmiddels niet meer om. Kanjer!
De vertrektijd nadert en na een hartelijk afscheid en beloften over en weer zijn Peter en Richard om 15:00 afgevaren naar Den Oever. Van daar varen ze met een ondergaande zon zo ver mogelijk richting Hoorn alwaar familie- en werkafspraken lonken.
EPILOOG
Vrijdag de dertiende
Dat klinkt als een onheilspellend begin van de dag. En gelukkig is het daarbij gebleven. Dat het zo klinkt. Want de dag zelf was fantastisch. Voor het eerst van mijn leven solo het Wad op!
Op tijd vertrokken om hoog aan de wind via de Texelstroom langs de mosselbanken naar het Scheurrak te kunnen zeilen. Eenmaal in het Scheurrak valt mij op hoe rustig het water is tussen de ondiepten. Vrijwel geen golfjes en het bootje loopt als op rails. Zonnetje erbij, krentenbolletje erbij. Wie doet je wat?!
Helaas laat de wind het halverwege het Scheurrak afweten. De rest van de tocht leg ik af op de motor via de eerder beschreven route. Uiteindelijk was ik zes uren later om tien voor twee in de haven van Terschelling alwaar mijn vrouw op de pier stond te zwaaien.
We hebben samen nog 3 heerlijke dagen op Terschelling doorgebracht tijdens Oerol. Om daarna met z’n tweeën via Harlingen en Kornwerderzand naar Workum te varen. Eenmaal de zeesluis van Workum door hebben we nog een dikke week kunnen rondscharrelen op mijn thuiswater de Friese Meren.
Ik wil mijn dank uitspreken voor iedereen die betrokken is geweest bij de organisatie van deze jaarlijkse ZeeWaddenTocht. Hij was onvergetelijk! En in het bijzonder mijn dank aan Peter en Richard voor hun afgewogen navigatie-aanwijzingen en onderhoudende gezelschap!
Michael Blokker
a/b Skynda, V2508