Verslag IFR 2024

Verslag IFR 2024

Gezamenlijk zeilend naar Denemarken voor de IFR 2024 in Sønderborg

In 2022 is de VODA-vlag in Nederland overgedragen aan de Deense Vegavereniging en daarmee de organisator van de IFR in 2024. Voorzitter Robert Hansen, gaf bij deze overhandiging aan dat het moeilijk was om de organisatie van Nederland te overtreffen. Mooi compliment. Hierbij een verslag hoe het tijdens ons de zeilreis naar Denemarken verging en de voorbereiding hiervoor.

De groep die steevast naar de overzeese IFR’s ging was dermate uitgedund, meest door ouderdom helaas, dat we een nieuwe enthousiaste groep moesten aanspreken. Maar over zee gaan is wel een dingetje dus hebben we in de winter twee bijeenkomsten georganiseerd om de tocht naar de Oostzee voor te breiden. Dit bestond o.a. uit routes, bootvoorbereiding, kennis over zeezeilen en veiligheid.

Naast individuele overtochten door Hans/Marja (Oploper) en Wim (Idee-Fixe) heeft een groep van 4 Vega’s (Peter en Helgert met de Swaen, Freek en Janneke met de Freeja, Uli met de Triton en Jan en Iteke met de Stormer) de overtocht gezamenlijk gedaan om een beetje te leunen op elkaar en op de ruime zeezeilervaring van Jan Heineman. Vier equipes zijn on-wheels gekomen (IJsbrand, IJpe en Renée en Jan Hendrik en Anja en Lodewijk en Zita).

De vier Vega’s en een ‘vreemde eend’ in de bijt (Kees en Liesbeth) kwamen in Lauwersoog bijeen om de wilde baren te trotseren. En dat was werkelijk trotseren. Vooral Peter kreeg er meteen al van langs door een vastzittende fok terwijl we met stroom mee en wind tegen tussen de eilanden naar zee gingen. Even een uurtje wilde baren.

Onder zeil, en de motor erbij om stevig door de golven te komen, richting Norderney. We hielden elkaar in de gaten maar waren ineens de Freeja kwijt. De SAR van Norderney heeft de Freeja op verzoek naar binnen gesleept. Heel kordaat en fijn! Leermomentje: altijd een dikke lange sleeplijn aan boord hebben.

Vier dagen verwaaid maar niet verveeld op het eiland. De kerels zaten regelmatig te bomen over het probleem van de motor van de Freeja. En de boot van Kees en Liesbeth was een fijn sociaal verzamelpunt. Maar het bomen over de motor monde niet uit in een oplossing, blijkbaar. Bij vertrek om 6 uur in de ochtend bleef de Freeja achter. Wat bleek, nadat Freek een frisse ochtendduik had genomen? Een visnet in de schroef. Leermomentje: altijd even testvaren na een ‘reparatie’.

In één sprong naar Cuxhaven en via Brunsbüttel (bijzonder haventje / vieren van verjaardag van Helgert) naar Rensburg aan het Kielerkanaal. Daar een gezellige stop gehad met o.a. bezoek aan NordArt, een prachtige plek met kolossale buiten- en binnenkunst.

Sluizen vóór en na het Kielerkanaal is wel weer spannend en onvoorspelbaar qua invaartijd. Je sluist met hele grote boten en de kade is laag en glibberig. Dus lekker tegen een ander zeiljacht aanschurken is de oplossing.

Via de havens van Strande en Maasholm naar het Noorden gezeild. Gezien de ruim geplande tijd nog even samen genoten in het Deense Hørup, op een uurtje van Sønderborg.

De IFR 2024 belevenissen in en rond Sønderborg

In kiellinie gepavoiseerd naar Sønderborg waar de ontvangst door vegavrienden allerhartelijkst was.

Qua eten en drinken hebben we het heel goed gehad! Dat was iets minder met het organisatietalent maar de verzachtende omstandigheid is dat Robert Hansen de hele organisatie helemaal alleen heeft gedaan. Nog verbluffend dat er veel wel goed ging.

Waar we goede herinneringen aan hebben zijn de uitjes naar Sønderborg (kasteel, ringsteken, stadje), naar Dybbølbanke (historisch veel bewogen plek) en naar het Danfosspark dat een combi is van pretpark/floriade/wetenschapsmuseum.

 

Aan de zeilwedstrijd en zeilrally zeker veel plezier beleeft. Ten eerste omdat Jan en ik eerste werden. En de tweede omdat de rally creatief en ludiek was.

 

Nog even over die wedstrijd: zowel de startlijn als de finishlijn waren niet te vinden. Via de marifoon moest nog om duidelijkheid worden gevraagd. Dat noemen wij lachend een Deense organisatie.

Nadien is ieder zijn eigen ‘weg’ weggegaan. De meesten terug naar huis, per boot of auto. Jan en ik zijn verder gaan zwerven langs de prachtige ketting van eilandjes en plekjes aan de zuidzijde van Funen: Dyvig op Als, Lyø, Faborg, Avernakø, Drejø, Skarø, Svendborg, Rudkøbing en Bagenkop. Niet ambitieus maar gewoon lekker vakantie en zeker aan te raden.

 

Iteke van Balen en Jan Heineman, Stormer, V 3271